Κάποιες φορές στο TikTok μου γράφουν σχόλια τύπου:
“Μοιάζεις με Κορεάτισσα” ή
“Γιατί θέλεις να μοιάζεις με Κορεάτισσες;”
Και κάθε φορά… θέλω να χαμογελάσω.
Όχι ειρωνικά — αλλά από εκείνο το “μισό γέλιο, μισή απορία” που νιώθεις όταν κάποιος δεν έχει καταλάβει τίποτα για σένα, αλλά νιώθει την ανάγκη να στο πει.
Για να ξεκαθαρίσω κάτι:
Τα μαλλιά μου ήταν πάντα καστανά.
Το μακιγιάζ μου δεν θυμίζει σε τίποτα το “κορεάτικο” στυλ – ίσα ίσα, παρακολουθώ δυτικές makeup artists και φτιάχνω τα φρύδια μου όπως τα έφτιαχνα και στην Ελλάδα.
Τα ρούχα μου δεν είναι ούτε k-pop inspired ούτε pastel “kettle” street style.
Δεν φοράω καπέλα που γράφουν “cute” ούτε παστέλ κορδέλες.
Εγώ είμαι εγώ.
Και photo for reference
Δεν θα έλεγα λοιπόν πως μοιάζω με Κορεάτισσα
Αλλά βλέπω γύρω μου κάτι που με προβληματίζει
Πολλά κορίτσια που έρχονται στην Κορέα, είτε για σπουδές, είτε για δουλειά, είτε απλώς επειδή αγαπούν την κουλτούρα,
αρχίζουν σιγά σιγά να αλλάζουν.
Όχι με φυσικό τρόπο — αλλά σαν να πατάνε ένα “delete” σε ό,τι ήταν πριν.
Βαμμένα μαλλιά σε πιο “κορεάτικες” αποχρώσεις (ξανθιές γίνονται μελαχρινές, ξαφνικά όλες με σκούρο μαλλί).
Μακιγιάζ “cute” πολλή χρυσόσκονη…, το σωστό ύφος, την “αισθητική”.
Ρούχα ίδια. Κίνηση ίδια. Χαμόγελο ίδιο.
Και το χειρότερο;
Αισθάνονται ότι μόνο έτσι θα είναι “αποδεκτές”.
Μα η αποδοχή δεν έρχεται επειδή μιμείσαι. Έρχεται επειδή είσαι.
Όταν προσπαθείς να δείξεις ότι “ανήκεις” αλλάζοντας τα εξωτερικά σου χαρακτηριστικά,
το μόνο που καταφέρνεις είναι να λες (άθελά σου):
“Αυτό που είμαι δεν είναι αρκετό εδώ.”
Αλλά είναι.
Το “διαφορετικό” σου, το “ξένο” σου, το “δικό σου” — είναι η δύναμή σου.
Δεν είναι θέμα εμφάνισης — είναι θέμα ταυτότητας
Δεν λέω να μη δοκιμάσεις πράγματα. Όλοι επηρεαζόμαστε λίγο από τον τόπο που ζούμε — και αυτό είναι φυσιολογικό.
Αλλά υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο:
🔹 “Μ’ αρέσει αυτό το look, θα το φορέσω”
και
🔸 “Πρέπει να μοιάσω με Κορεάτισσα για να είμαι αποδεκτή/όμορφη/κανονική εδώ”.
Και ξέρεις τι άλλο υπάρχει;
Υπάρχουν και εκείνοι που σε εκτιμούν όταν δεν προσπαθείς να γίνεις κάτι άλλο.
Γιατί σε βλέπουν.
Όχι σαν “άλλη μια που προσπαθεί να χωρέσει”, αλλά σαν μια γυναίκα που ξέρει ποια είναι — και δεν φοβάται να το δείξει.
Και κάτι ακόμα
Το να αγαπάς την κορεατική κουλτούρα δεν σημαίνει ότι πρέπει να “ξεχάσεις” τη δική σου.
Δεν ήρθες εδώ για να κάνεις cosplay κάποιας άλλης ζωής.
Ήρθες εδώ για να ζήσεις τη δική σου.
Με τα ελληνικά σου, το στυλ σου, τα δικά σου “ναι” και “όχι”.
Με την προσωπικότητα που κουβαλάς — και όχι αυτή που προσπαθείς να αποκτήσεις για να “ταιριάξεις”.
Αν έχεις νιώσει κι εσύ πως σε πιέζει αυτή η ανάγκη να γίνεις “σαν τις άλλες”…
Θέλω να σου πω κάτι απλό:
Δεν χρειάζεται.
Είσαι ήδη αρκετή.
Όχι παρά το ότι είσαι ξένη.
Επειδή είσαι ξένη. Επειδή είσαι εσύ.
Αν θέλεις να συνεχίσουμε να μιλάμε έτσι, με αλήθεια και ουσία,
Κάνε subscribe!
the mean brunette 